Special Life-Autism

Posts Tagged ‘επαρχία

»από το TVXS.gr via Ελευθεροτυπία»

Οι παραβάσεις θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν όπως φαίνεται καθημερινό φαινόμενο στην ελληνική κοινωνία. Ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, ωστόσο, διαφαίνεται στον ορίζοντα και σχετίζεται με τα δικαιώματα των αυτιστικών ατόμων της χώρας μας, με τους φορείς προστασίας τους να διαμαρτύρονται για τις συνθήκες που επικρατούν.

Η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (ΕΕΠΑΑ, με επιστολή που έστειλε στην υπουργό Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου στις παραμονές του 2010, προσπαθεί να τονίσει και υπενθυμίζει για ακόμη μια φορά μερικά από τα πολλά δικαιώματα που παραβιάζονται. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements
Ετικέτες: ,

handΗ συναισθηματική νοημοσύνη δε σχετίζεται με τη μόρφωση, την καλλιέργεια και την αστική ζωή. Δυστυχώς δε σχετίζεται ούτε καν με το υψηλό νοητικό δυναμικό. Ή την έχεις ή δεν την έχεις. Κι αυτό που εγώ βλέπω συχνά, είναι πως ο γιόκας μου, παρότι αυτιστικός και 7,5 ετών, έχει πολύ μεγαλύτερη συναισθηματική νοημοσύνη από διάφορους ενήλικες νευροτυπικούς που θεωρούνται φυσιολογικότατοι (χωρίς καμία διαταραχή…το έχουν ψάξει;) εμφανίζονται απρόσκλητοι στη ζωή μας, για να μας κρίνουν, να πετάξουν μια γνώμη «κοτσάνα» χωρίς να τους την έχουμε ζητήσει, να κατηγορήσουν το παιδί μου για «κακομαθημένο» ή χωρίς όρια. Για πράγματα μικρά και ανώδυνα που μπορεί να κάνουν και τα νευροτυπικά παιδιά, όπως το να μη θέλουν να κάτσουν στην καρέκλα αφού έχουν φάει και να χρειάζονται μια μικρή εξερευνητική βολτίτσα ανάμεσα στα τραπέζια της ταβέρνας ή να μη θέλουν να φύγουν από τη θάλασσα τόσο νωρίς (μετά από δύο ώρες!). Και άντε να τους εξηγήσεις μετά. Που πρέπει να αρχίσεις από την επεξήγηση ότι ο αυτισμός δεν είναι διαταραχή που σχετίζεται με τα αυτιά. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

nydriΟ γιος μου, αν και μικρός ακόμη – ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορεί να εξελιχθεί κάποιος – αγαπάει πολύ τη ζωή στο χωριό. Το καλοκαίρι, το Πάσχα, τα Χριστούγεννα που πηγαίνουμε στην επαρχία, ζει πραγματικά στιγμές χαράς, ζωντάνιας αλλά και εσωτερικής απελευθέρωσης. Η επαρχία του χαρίζει την ασφάλεια που του προσδίδει και το κλειστό πλαίσιο στην εκπαίδευση. Το βλέπεις στο πρόσωπό του, αλλάζει η φυσιογνωμία του. Η επαφή με το βουνό, τη θάλασσα, τα ζώα αλλά και η μεγαλύτερη ελευθερία για δράση, περιπέτεια και παιχνίδι. Βέβαια, όλα τα παιδιά αγαπούν τη φύση. Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτό. Ο αυτισμός στην επαρχία είναι εν τέλει πολύ πιο αποδεκτός, παρότι οι άνθρωποι της επαρχίας συνήθως δεν φημίζονται για το τακτ και τη διακριτικότητά τους. Το ξέρει ο Γιάννης μου πως στο χωριό του το σημαντικό για όλους δεν είναι ότι είναι αυτιστικός, αλλά πως είναι το δικό τους παιδί. Όπως κι αν επικοινωνεί, με λίγα ή με πολλά λόγια. Τα παιδιά στο χωριό τον αγαπούν και τον περιμένουν να κάνουν παρέα, όπως και όσο μπορεί ο Γιάννης. Οι μεγάλοι δείχνουν αγάπη και αποδοχή στο διαφορετικό. Στην ταβέρνα και στο καφενείο δεν ενοχλεί κανέναν η οποιαδήποτε αφελώς προκλητική ατασθαλία. Όλες οι γυναίκες στο χωριό είναι γιαγιές του και θείες. Και αύριο μεθαύριο, όταν μεγαλώσει, αν δεν έχει κάποια άλλη κατάρτιση ή ενασχόληση, ναι, θα μπορούσε να ασχοληθεί με την αγροτική ζωή ή με την κτηνοτροφία, όσο μπορεί και θέλει.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Facebook














Αρχείο κειμένων

Σελίδες

Νοέμβριος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Facebook